خروش
گستره ی کدامین دریا
در دل پر خروش تان نشست
کان سان
آبی آوازهای تان
زلالی روباره ها را
به زمزمه آورد
و رگانتان
فواره ها را
تا گستره ی بی گرانه ی اسمان
پرواز آموخت
آه!
هنگامی که از دریای بی کرانه ی سینه هایتان
فریادهای خفته ی صدف ها
برآمدند
آسمان دلتنگی اش را
چه سرخ
چه سرخ
چه سرخ
بارید
اینک!
تنها با اشاره ی شماست
که توفان ها رخصت می یابند
تا دریا را
از خاموشی
به خروش خوف انگیز
فراخوانند!
تیمور ترنگ
برچسب:
نویسنده: نیکا نعمتی